De Affaire

‘Er is een split second waarin je ‘beslist’ of je vreemdgaat. En als je dat doet, dan ga je… zoals Nina gaat. Ontoerekeningsvatbaar bijna. Herkenbaar! Ik werd helemaal meegezogen in dit boek.'
Annette Burgers, dé ontrouwexpert van Nederland, relatietherapeut en podcastmaker van ‘Op Zoek Naar De Liefde’

‘Dit boek leest als een spannende Netflixserie. Als je erin bent begonnen, is het onmogelijk om ‘m weg te leggen.’
Helene van Santen, hoofdredacteur Margriet

‘Wie een affaire heeft zal zich ongetwijfeld herkennen in de verslavende kracht van een verboden verliefdheid. Na het lezen van dit boek zullen omstanders de dynamiek beter begrijpen en minder snel oordelen.’
Carolien Roodvoets, relatietherapeut en auteur van De Duivelsdriehoek – over de gevaren en verleidingen van het vreemdgaan.

‘De affaire is een spannende en intieme verkenning van wat het betekent (of kan betekenen) om een verhouding te beginnen en hoe je daarmee kunt worstelen. Nina is een personage van vlees en bloed, van wie je gaat houden en in wie menigeen iets zal herkennen.’
Iris van Vliet, Story editor/scriptcoach

‘Spannend, ontroerend en ontwapenend. Je ziet het zo voor je!’
Annemarie van Looij, auteur van Rinke op Margriet.nl

‘Vreemdgaan, hoe werkt dat, in je hoofd en in je hart? Dat je op dat ene moment moedwillig besluit om jouw leven en dat van anderen volledig in de war te schoppen? Ik zat in het anti-kamp, tot ik in dit boek regelrecht in het hoofd en hart van Nina stapte. Lydia van der Weide schrijft zo eerlijk en met scherp oog voor alle emoties die bij een affaire horen. Je kunt niet anders dan met Nina verlangen, twijfelen en ja, weer verlangen. Go Nina!’
Cécile van Dijck, Manager reportage Margriet

‘Een prettig geschreven boek, vol fijne twists. Echt een aanrader!’
Eveline Karman, columnist Vriendin en thrillerauteur

Lydia van der Weide werkt sinds 2002 als freelance journalist voor uiteenlopende tijdschriften, waaronder Margriet, LINDA., SAAR, Vriendin en Plus Magazine. Ze richt zich vooral op human interest onderwerpen; persoonlijke interviews die raken, verwonderen en ontroeren. Lydia schrijft over dingen die voor iedereen herkenbaar zijn, maar gaat taboes ook zeker niet uit de weg. Trouwe Margriet-lezeressen zullen Lydia’s interviewrubriek ‘Nog Nooit Verteld (2012 – heden) vast en zeker kennen. De Affaire - Verkeerd Verbonden is haar fictie-debuut. Het boek is gebaseerd op de gelijknamige serie De Affaire op Margriet.nl.

Ik heb het gedaan! Ik heb het gewoon echt gedaan. Onze geheime middag van gisteren was fantastisch. Fenomenaal. De verkenningstocht van elkaars lichaam was zo intens dat ik mijn lijf wérd. Mijn huid, mijn handen, mijn borsten, mijn dijen en alles daartussen. Op het moment dat hij in me kwam spatte ik haast uit elkaar, alleen al van de gedachte dat hij eindelijk zo dichtbij was als ik al zolang wilde.

Toen we ons na een paar uur uit onze verstrengeling wisten los te maken gingen we samen douchen. Daar zeepten we elkaar in tot het schuim onze opwinding nogmaals opzweepte. Met gevolg dat ik daarna nóg een keer moest douchen, vlug vlug, en naar mijn auto rende zonder mijn benen te voelen.

Onderweg naar huis overviel me een hevige trek. Ik besefte dat ik de hele dag nog niets gegeten had. Ik kreeg zin om naar McDonald’s te rijden. Me te buiten te gaan aan een Big Mac, die ik al jaren niet meer eet, eigenlijk niet eens meer lust. Maar ik snakte opeens naar een vette hap. Net als vroeger, na het uitgaan. Met hetzelfde grenzeloze gevoel van vrijheid, van kansen, van hoop en duizend mooie beloftes.

Natuurlijk deed ik het niet. Ik stuurde de auto keurig in een rechte lijn naar huis, waar Thijs al stond te koken. Ik wist zijn zoen handig te ontwijken door de koelkast in te duiken voor wijn. Opnieuw deed ik alsof er niets aan de hand was. Ik was de doodgewone Nina van elke dag. Wat wil je, die rol speel ik jaren met verve, ik heb ‘m tot in de perfectie onder de knie. Ondertussen zweefde ik de hele avond boven mezelf.

Vandaag voel ik me levendiger dan ooit. Het bruist in mijn hele lijf. Alsof er champagne door mijn aderen spuit. Spijt heb ik niet, geen seconde. Het voelt niet meer dan terecht dat ik mezelf dit heb gegund. Twintig jaar ben ik trouw geweest. Twintig jaar heb ik me aangepast. Twintig lange jaren nooit iets voor mezelf opgeëist. Ik, de vrouw die altijd binnen de lijntjes kleurt. Eén keer voor mezelf kiezen: mag ik ook eens? Op deze herinnering kan ik teren. Ja, hier kan ik de rest van mijn leven mee voort. Met deze waanzinnige, nee, betoverende ervaring, als een geheim eilandje in mijn brein, waar alleen ik toegang tot heb.

Maar vanaf nu is deze gekkigheid natuurlijk voorbij. Dat was de _deal_die ik met mezelf maakte. Nu is de spanning eraf en ga ik terug naar mijn gewone leven. Echt. Vanaf nu wordt alles weer zoals het was.

…… Toch?